Het werk van de diaconie is gericht op mensen die maatschappelijk een steuntje in de rug kunnen gebruiken. De mensen met wie de diaconie optrekt zijn (of voelen zich) uitgesloten, omdat zij niet voldoende in staat zijn om hun sociale netwerk te organiseren.
De diaconie is uiteraard niet de enige speler op dit veld. De projecten van de diaconie onderscheiden zich van andere initiatieven in de stad door de volgende zeven kenmerken:
1. Ze staan in de traditie van kerk en christendom. Ze geven het geloof in Gods Rijk praktisch handen en voeten.
2. Ze zijn laagdrempelig en niet-bureaucratisch. Mensen worden niet gezien als ‘nummer’.
3. Ze draaien voor een belangrijk deel op vrijwilligers. Waar betaalde krachten zijn aangesteld, is dat ter ondersteuning van deze vrijwilligers.
4. Ze zijn niet alleen maar oplossingsgericht. Nabijheid, een tijdje samen optrekken met mensen, is minstens zo belangrijk. Daarbij speelt de waarde van 'maatschappelijk geduld' in een 'ongeduldige samenleving' een rol .
5. Ze sluiten aan bij de directe leefwereld van mensen en stellen (het herstel van) de menselijke waardigheid voorop. Daarbij is er aandacht voor zingeving en levensperspectief. Mensen kunnen er ‘op verhaal’ komen.
6. Deze verhalen worden doorgegeven aan overheid en samenleving, want diaconale projecten willen signalerend zijn. Ze voelen de 'polsslag' van de samenleving en laten zien waar deze tekort schiet. Ze dragen dus altijd een kritisch element in zich.
7. Tenslotte: Diaconale projecten zijn er niet om de ‘zieligheid’ van mensen te koesteren, maar juist om mensen te helpen zichzelf te helpen, om hun verborgen talenten aan te spreken.
Nieuwsgierig geworden? Klik in het menu hiernaast op het project waar u meer van wilt weten.